دل شكسته

من یه قلبم که هنوزم می زنه برای عشقت
زندگیشو جا گذاشته توی ماجرای عشقت
قلبم میزنه برای عشقت
تو یه اسمی که همیشه می مونه تو خاطراتم
تو گذاشتی و پریدی من هنوز تو ماجراتم
من یه دلداده ی خسته تو کتابای نبسته
تویی عکس یه عروسک که تو آیینه نشسته
کاش دلش نیاد زمونه برای ما کم بذاره
کاشکی دنیا ما دو تا رو سر راه هم بذاره

 

 

 

آنكه چشمان تورا اينقدر زيبا كرد كاش از روز ازل فكردل ما ميكرد

 

 ! نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن

 

و تنهات می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق

 

کشین ، رحم و مروت ندارن

 

در اين بازار نا مردي به دنبال چه مي گردي نمي يابي نشان هرگز

 

تو از عشق و جوانمردي برو بگذر از اين بازار از اين مستي

 

وطنازي اگر چون كوه هم باشي در اين دنيا تو مي بازي

 

بخون

خواب ميبينم خواب تو رو مي رم تا اون روزاي شاد

مي رم تا اون خاطره هاحرفاي تو يادم مي ياد

تو خواب ديدم پرندموتو مثل آسمون بودي

کاشکي مثل روياي من يه ذره مهربون بودي

روياي من روياي من ستاره ي زيباي من

بيا و رنگ عشق بزن به غربت شبهاي من

خواب مي بينم بازم توروآبي دريايي تويي

منم سراپا محو تو چون که تماشايي تويي

تو مثل ماه نقره اي نگين آسمون بودي

مثل شهاب آرزو الماس کهکشون بودي

تعبير خواب من تويي اي عشق موندگار من

هر لحظه با من همسفر در وسعت افکار من

باد مي وزه تو خواب من رويامو پرپر مي کنه

اما دل ساده هنوز رويارو باور مي کنه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گريه ميکنم و اشکهايم را به تو هديه

                                                             ميکنم به تو که دارو ندار من در اين

دنيايه پوچ بودي ولي تو هم در گذر

                                                              زمان منو تنها گذاشتي و رفتي حالا من

مانده ام و دل طوفانيم کاش ميشد يک

                                                              بارديگر صدايت کنم وتو در ميان تمام

غمها و دل مشغوليت هايت زيبا و

                                                                عاشقانه پاسخم دهي کاش ميشد يک بار

ديگر مرا دراغوش بگيري ومن در ميان

                                                                اغوشت ارام و پر معنا بگويم دوستت دارم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 عشق یعنی:یک تبسم یک نگاه

من تماشایش ولی با اشک و آه...

عشق یعنی:یک بغل دلواپسی

عشق یعنی:این دلم کم طاقت است

با وجودش بی قراری عادت است

عشق یعنی:او اگر چیزی نگفت

تو بگویی راز دل را هم نخست

عاشقتم......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 من بايد چيکار کنم تا تو به باور برسي

دردم رو به کي بگم اي که برايم نفسي

نتونستم که بفهمم واسه چي دلواپسي

تو خيال نکن که جاي تورو ميگيره کسي

تو با يک بهت غريبانه ي معصوم

تو با يک نگاه عاشق ولي مظلوم

نمي دونم اين گناه چه کسي بود

که به ناباوري عشق شدي محکوم

پشت يک ابر سياه نمي شه خورشيد رو ديد

در مه آلوده ي شب آخر جاده رسيد

وقتي از نا باوري قلب توپژمرده شد

سخته....از درياي عشق حتي يک قطره چشيد

نمي دوني معنيه دل بستنودر اوج باور

 

 

 

 

 

 

حالا من يه گوشه تنهام با يه عكس يادگاري
رفتي بي وفا و گفتي كه  منو دوسم نداري
حالا باز دوباره بارون مي خوره رو تن  شيشه
اخه چي كم شده از تو كه مي ري واسه هميشه
عزيزم دنيا كوچيكه تو بگو اخه كجايي
ياد تو مي افتم هر وقت هي مي گم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي تو شباي پر ستاره
دل من هواتو داره ياد من مي مونه نيستي
بودنت خواب و خياله روي بام خاطراتت من كبوتر شدم اما
با يه سنگ نفرت تو پريدم از بوم دنيا
حالا بعد رفتن تو من يه گوشه اي نشستم
هي مي گم كجايي اخر اخه من دل به كي بستم
ديگه خسته ام از اين عشق خيالي هي ميگم جاي تو خالي
هي ميگم جاي تو خالي

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خيلي ساده پا گذاشتي توي قاب اين نگاه

اومدي زندگيمو رنگ بزني رنگ سياه

خيلي وقته که ديگه قرارامون يادت مي ره

غزلاي نا سروده توي سينم مي ميره

خيلي وقته که ديگه با خاطره سر مي کنم

گلاي شقايق و با کينه پر پر مي کنم

ديگه تو خونه ي دل هيشکي هويدا نمي شه

اخه عصر اهنه عشق ديگه پيدا نمي شه

خيلي وقته چشامو دوختي به انتهاي راه

من شدم پلنگ قصه ات تو شدي شبيه ماه

خيلي وقته رد پام رو ماسه ها تنها مي رن

ديگه مرغ عشقا هم توي قفس زود مي ميرن

خيلي وقته که پشيموني خودم خوب مي دونم

ولي من تنها ديگه تا اخر خط مي مونم

ديگه مريم سپيدم هيچ کجا وا نمي شه

اخه عصر اهنه عشق ديگه پيدا نمي شه

خسته خسته ام ... از زمانه

از صدايه گريه هاي بي بهانه

خسته خسته ام...از عبور لحظه ها

از لحظه هاي بي تپيش بي ترانه

خسته خسته ام... از فراق و انتظار

از سکوت هر شب کنج خانه

خسته خسته ام...از شنيدن قصه هاي عاشقانه

ازدلدادگيهاي صادقانه و روياهاي کودکانه

خسته خسته ام...از عشقي که شد همبستر کينه هاي ابلهانه

 

گريه کردم تا بدوني زندگي بي غم نمي شه

اگه دستامو بگيري از غرورت کم نمي شه

ساکت و صبوري عاشق وقتي حوصله نداري

پيش حرفاي دل من حرف عشق و کم مي ياري

لحظه ها تلخ و حقيرن وقتي قهري با دل من

کاش چشمات يه جاده مي زد از دل تو تا دل من

اي که لحظه ها مو بردي تو خيالت به اسيري

نکنه بياي دوباره بونه ي تازه بگيري

من سبد سبد صداقت به دل تو هديه کردم

نکنه مي خواي بگي که مي رمو بر نمي گردم

خوب مي دوني نمي تونم بي چشات دووم بيارم

ولي از اون دل سنگت گله دارم گله دارم

 

برگشت

سلام به همه دوستان

معذرت مي خوام يه مدت بنا به دلايل و كارهاي شخصي بين شما دوستان گل نبودم

از كليه دوستاني كه توي اين مدت به بنده لطف داشتن و با من در تماس بودن و حتي بنده حقير رو با SMS( پيامك ) همراهي مي كردن خيلي ممنون و متشكرم

ديشب داشتم کتاب فروغ فرخزاد را مي خوندم اين بار درد دلم در قالب شعر فروغ براتون مي گم واقعا حرف دل من را زده

 

 

از بيم و اميد عشق رنجورم

        آرامش جاودانه مي خواهم

        بر حسرت دل دگر نيفزايم

     آسايش بيکرانه مي خواهم

 پا بر سر دل نهاده مي گويم 

                                      بگذشتن از آن ستيزه جو خوشتر

                       يک بوسه زجام زهر بگرفتن

                                               از بوسه آتشين او خوشتر

   

پنداشت اگر شبي به سر مستي در بستر عشق او سحر کردم

شبهاي دگر که رفته از عمرم در دامن ديگران به سر کردم

 

ديگر نکنم ز روي ناداني                 قرباني عشق او غرورم را

شايد که چو بگذرم از او يابم               آن گمشده شادي و سرورم را

آنکس که مرا نشاط و مستي داد              آنکس که مرا اميد و شادي بود

 

هر جا که نشست بي تامل گفت    او يک زن ساده لوح عادي بود

مي سوزم ازاين دورويي و نيرنگ   يکرنگي کودکانه مي خواهم

اي مرگ از آن لبان خاموشت      يک بوسه جاودانه مي خواهم

رو ، پيش زني ببر غرورت را        کو عشق ترا به هيچ نشمارد

آن پيکر داغ و دردمندت را        با مهر بروي سينه نفشارد

عشقي که ترا نثار ره کردم      در سينه ديگري نخواهي يافت

زان بوسه که بر لبانت افشاندم    سوزنده تر آذري نخواهي يافت

در جستجوي تو و نگاه تو      ديگر ندود نگاه بي تابم

انديشه آن دو چشم رويايي     هرگز نبرد زديدگان خوابم

ديگر به هواي لحظه اي ديدار     اي زن که دلي پر از صفا داري

از مرد وفا مجو ، مجو هرگز      او معني عشق را نمي داند

راز دل خود به او مگو هرگز     همه تون را دوست دارم

ولي عاشق يک نفرم       امروز برام پيام اومده بود

عشق واقعي مثل جن مي مونه ، همه در موردش حرف مي زنند اما کمتر کسي اون را مي بينه

 

 

می‌دونم‌ که‌ یک‌ نفر هست‌ زیرِ این‌ گنبدِ سنگی‌
که‌ میاد رو آسمونم‌ می‌کشه‌ یه‌ قوس‌ِ رنگی‌
اون‌که‌ از تبارِ دریا ، اون‌که‌ از نسل‌ِ ستاره‌س‌
وقتی‌ باشه‌ هر دقیقه‌ یه‌ تولدِ دوباره‌س‌
اون‌ که‌ آینه‌ی‌ اتاقم‌ از حضورش‌ بی‌نصیبه‌
توی‌ آینه‌ من‌ نشستم‌ اما من‌ با من‌ غریبه‌
فرصتی‌ نمونده‌ای‌ عشق‌ ! این‌ صدا صدای‌ مرگه‌
آخرین‌ فصل‌ِ جوانه‌ ، فصل‌ِ جون‌ دادن‌ِ برگه‌
از تو قصه‌ها طلوع‌ کن‌ تاغروب‌ِ من‌ بمیره‌
زیر خاکسترِ سردم‌ ، شعله‌ی‌ تو جون‌ بگیره‌
یکی‌ باید اینجا باشه‌ که‌ من‌ُ بدزده‌ از من‌
با من‌ از خودم‌ خودی‌تر ، بین‌ِ تن‌ باشه‌ وُ پیرهن‌
یکی‌ باید این‌ جا باشد که‌ شب‌ُ کم‌ کنه‌ از روز
روزِ تازه‌یی‌ بیاره‌ جای‌ این‌ روزِ غزلسوز
یکی‌ باید اینجا باشه‌ ، اونی‌ که‌ مثل‌ِ کسی‌ نیست‌
وقت‌ِ سردادن‌ِ آواز مثل‌ِ اون‌ همنفسی‌ نیست‌
فرصتی‌ نمونده‌ای‌ عشق‌ ! این‌ صدا صدای‌ مرگه‌
آخرین‌ فصل‌ِ جوانه‌ ، فصل‌ِ جون‌ دادن‌ِ برگه‌
از تو قصه‌ها طلوع‌ کن‌ تا غروب‌ من‌ بمیره‌
زیرِ خاکسترِ سردم‌ ، شعله‌ی‌ تو جون‌ بگیره‌

 

 

دلم گرفته ای خدا

آرزو دارم شبي عاشق شوي

                            آرزو دارم بفهمي درد را

تلخي برخوردهاي سرد را

 مي رسد روزي كه بي من لحظه ها را سر كني

مي رسد روزي كه مرگ عشق را باور كني

                               مي رسد روزي كه شبها در كنار عكس من.....

نامه هاي كهنه ام را مو به مو از بر كني.....

انتظار...

 من تنهاترین فریاد در اوج صدایم

من عاشقانه ترین نگاه

در کشتی وجود تو ام

من می خواهم زنده بمانم

تا با تو باشم

با تو بخوانم